Shia ahli
  İmam Muhəmməd Baqir (ə)
 


Təvəllüd

Beşinci İmam Həzrət Muhəmməd Baqir (Ə) 57-Ci Hicri İlinin Rəcəb Ayinin Birində Mədinədə Dünyaya Gəldi. Babasina Çox Bənzədiyi Üçün O Həzrətin Adini Muhəmməd Qoydular. Elmin Sirrlərini Aşkar Etdiyinə Görə İsə Ona Baqir Ləqəbini Verdilər. Atasi Həzrət Səccad (Ə), Anasi İsə İmam Həsənin Qizlarindan Sayilan Fatimə İdi. O Həzrət (Ə), Nəsli Həm Ata, Həm Də Ana Tərəfindən Həzərt Peyğəmbərə (S) Çatan İlk İmam Sayilir. Onun Həyatini İki Hissəyə Ayirmaq Olar: 1. İmamətdən Qabaqki 35 İllik Həyati. (Həmin Dövrdə İmam Mədinədə Yaşayirdi). 2. Təxminən İyirmi İl Davam Edən İmamliq Dövrü. (Bu Dövr İslam Elm Və Biliklərini Təbliğ Etdiyi Zamandir).

 

Qısa baxış

Adi: Muhəmməd

Ləqəbi: Baqir

Kunyəsi: Əbu Cəfər

Atasi: Hz. Səccad (Ə)

Təvəllüd Tarixi: Hicri 58-Ci İl

İmamliq Müddəti: 23 İl

Ömrü: 59 İl

Şəhid Olduğu Tarix: Hicri 114-Cü İl

Məzari: Mədinə, Bəqi Qəbristanliği

 

 

 

Elmi məqamı

 

Həzrət Baqir (Ə) Elmi Məqami Haqqinda Şeyx Tusi Belə Yazmişdir: “Şam Əhalisindən Olan Bir Kişi İmam Muhəmməd Baqirin (Ə) Hüzuruna Gəlib Dedi: “Sən Elmli Və Biliklisən. Belə Ki, Sənin Məclisin Mənim Üçün Çox Mənfəətli Və Dəyərlidir. Lakin Sənin Məclisində İştirak Etsəm Də, Özünü Və Xanədanini Özümə Düşmən Hesab Edirəm.” İmam Heç Bir Cavabvermədi. Neçə Gündən Sonra Həmin Kişi Xəstələnib Yatağa Düşdü. İmam Dostlari İlə Birlikdə Onun Yanina Gəlib Yatağinin Yaninda Əyləşdi Və Halini Soruşdu. Bu Alicənabliği Görən Şamli Kişi Dediyi Sözdən Peşman Olub İmamdan Nə Cür Üzr İstəyəcəyini Bilmirdi.” Həzrət Xəstənin Dərmanlarini Və Pəhrizi Haqqinda Danişdi Və Sağalmasini Dua Etdi. Çox Çəkmədi Ki, O Kişi Yaşilaşib Xəstəlik Yatağindan Qalxdi. Sabahi Gün İmamin Dərsinə Gəlib Dediyi Sözdən Peşman Olduğunu Söyləyərək Ondan Üzr İstədi. Beləliklə Də Həmin Şamli Kişi Həmişəlik Olaraq İmamin Dostlarindan Birinə Çevrildi.

 

 

 

Cabirin hüzurunda

 

Hz. Peyğəmbər (S) Təqvali Səhabələrindən Biri Sayilan Cabir İbn Abdullaha Buyurmuşdu: “Ey Cabir! Sən Sağ Qalaraq Tövratda Adi Baqir Olaraq Yazilmiş Övladim Muhəmməd İbn Əli İbn Hüseyni Görəcəksən. O Zaman Mənim Salamimi Ona Yetirərsən.” Peyğəmbər (S) Öldükdən Sonra Cabir Uzun Müddət Yaşadi. Bir Gün Cabir İmam Səccadin (Ə) Evinə Gəldikdə Orada Balaca Bir Uşaq Gördü Və Səccaddan (Ə) “Bu Uşaq Kimdir?” – Deyə Soruşdu. İmam Cavab Verdi: “Bu Oğlum Muhəmməd Baqirdir Ki, Məndən Sonra Müsəlmanlarin İmami Olacaq”. Bu Zaman Cabir İmamin Ayağini Öpüb Dedi: “Sənə Canim Qurban Olsun, Ey Peyğəmbərin (S) Övladi. Baban Peyğəmbərin (S) Salamini Qəbul Et. O Mənim Vasitəmlə Sənə Salam Göndərmişdir.” İmamin Gözləri Yaşardi Və Buyurdu: “Babam Peyğəmbərə (S) Göy Və Yerlər Durduqca Salamlar Olsun, Sənə Də Ey Cabir Salam Olsun Ki, Onun Salamini Mənə Yetirdin.”

 

 

 

 

 

Özbaşınalıq, fəsad və ayrıseçkiliyə qarşı mübarizə

 

Ömər ibn Əbdüləziz bundan əlavə, öz hökumətini təşkil etdikdən sonra hökumətin hesabında olan at və digər minik vasitələrini müzaidə yolu ilə satışa qoyub onların pulunu beytül-malın hesabına köçürtdü və öz arvadı - Əbdülməlikin qızı Fatiməyə əmr etdi ki, atası və qardaşının beytül-maldan ona bağışladığı qiymətli hədiyyələri və zinət əşyalarını beytül-mala qaytarsın. Əks təqdirdə isə onun evindən getməlidir. Fatimə ərinin əmrinə tabe olub beytül-maldan olan qiymətli hədiyyələr və zinət əşyalarını geri qaytardı. Ömər ibn Əbdüləziz nə təkcə öz arvadını ədalət qayda-qanunları ilə tanış etdi, hətta Süleyman ibn Əbdülməlikin bütün əmlakını satıb onun iyirmi dörd min dinar məbləğinə qədər pulunu beytül-malın hesabına qaytardı. İctimai islahat və özbaşınalığa qarşı mübarizəni öz evindən və xəlifənin ətrafına toplaşmış adamlardan başlayan Ömər ibn Əbdüləziz mübarizə dairəsini genişləndirib Bəni-Üməyyə nümayəndələrini və əmisi oğlanlarını hesab ayağına çəkərək onlara əmr etdi ki, ələ keçirdikləri ümumi malları beytül-mala qaytarsınlar. O, tam qətiyyətlə Bəni-Üməyyə nümayəndələrinin camaatdan güclə aldıqları bütün mal-dövləti onlardan geri alıb əsl sahiblərinə qaytardı və Bəni-Üməyyənin əlini mümkün qədər camaatın yaxasından çəkdi. Bu məsələ Bəni-Üməyyə nümayəndələrinə çox pis tə’sir etdi və onlar Ömər ibn Əbdüləzizə qarşı mübarizəyə başladılar. Bu məqsədlə Ömər ibn Əbdüləzizin qohumlarından bir neçəsi onunla görüşüb dedilər: “Qorxmursan ki, qəbilən yığışıb sənə qarşı qiyam qaldırar?” Ömər dedi: “Mən Qiyamət hesabından başqa heç bir şeydən qorxmuram. (Məni qiyamla qorxudursunuz?)”

 

 

 

Yalan şəhadət

 

Yezid ibn Əbdülməlik öz qanunsuz əməllərinin üstünü örtmək və gördüyü günahlardan özünə bəraət qazandırmaq üçün planlı şəkildə qırx nəfər adlı-sanlı qoca kişiləri məcbur etdi ki, onun günahsız olması barədə şəhadət versinlər. Onlar da şəhadət verdilər ki, xəlifələr üçün heç bir hesab-kitab və cəza yoxdur. Onların şəhadəti elə də kiçik iş olmayıb Bəni–Üməyyənin öz hökumətini möhkəmlətməsi üçün aldadıcı siyasətin bir hissəsi hesab edilirdi. Çünki Bəni-Üməyyə sülaləsi öz siyasi məqsədinə nail olmaq üçün Mürciə dəstəsi kimi ideoloji bir təriqət yaratmış, həmin təriqətin ideoloji fəaliyyəti Bəni-Üməyyənin din pərdəsi altında hökumət dayaqlarının möhkəmlənməsi üçün bir vasitə olmuşdur. Bəni-Üməyyə hakimiyyətinə qulluq edən bu cür təriqətlər bir sıra təfsir və dini bəhanələrlə Əməvi xəlifələrinin qeyri-İslami işlərinə pərdə çəkirdilər. İbn Qüteybə Dinəvəri yazır: “Yezid ibn Əbdülməlik əvvəllər aldadıcı əxlaqına görə Qüreyş qəbiləsinin məhəbbətini qazanmışdı. Əgər hakimiyyətə gəldikdən sonra Ömər ibn Əbdüləzizin yolunu davam etdirsəydi, camaat ondan şikayətlənməzdi. Ancaq o, hamının gözlədiyinin əksinə olaraq hakimiyyətə gəldikdən sonra iş metodunu tamamilə dəyişib eynilə qardaşı Vəlidin getdiyi yolla getməyə başladı. Onun bu rəftarı müsəlmanların qəzəbi ilə üzləşməli oldu. Belə ki, camaat onu hakimiyyətdən salmaq qərarına gəldi. Yezid camaatın hüquq və tələblərinə o qədər e’tinasızlıqla yanaşırdı ki, hətta Qüreyş və Bəni-Üməyyədən də bir dəstə adam onun hakimiyyətinin əleyhinə çıxdı. Yezid ibn Əbdülməlik camaatın e’tirazlarına qulaq asıb öz hakimiyyət metodunu dəyişmək əvəzinə təzyiq və çətinliklərini daha da artırdı. O, Qüreyş və Bəni-Üməyyə tayfalarının bir neçə böyük şəxsiyyətini ictimaiyyətdə nizam-intizamı pozmaq və qiyam qaldırmaqda ittiham edib əmisi Məhəmməd ibn Mərvana əmr verdi ki, onları tutub həbs etsin. Tutulanlar iki ilə yaxın həbsdə qaldıqdan sonra Məhəmməd onları zəhərləyərək hamısını qətlə yetirdi. Yezid bundan əlavə, Qüreyşin digər otuz nəfər adlı-sanlı adamlarını tutub onları külli miqdarda cərimə edərək bütün mal-dövlətlərini müsadirə edib iflasa uğratdı. Belə ki, onlar Şam və sair yerlərin ətrafına çəkilib kasıbçılıq içərisində yaşamağa başladılar. Yezid bununla da, kifayətlənməyib onlarla əlaqə saxlamış bütün adamları qiyam və hökumətlə müxalifətdə töhmətləndirib dara çəkdirdi.”

 

 

 

 

 

İmam Baqir (ə) Şamda

 

İmam Baqir əleyhissəlamın şərəfli həyatının mühüm hadisələrindən biri də, o Həzrətin Şama səfəridir. İmam Baqir əleyhissəlamın müasiri olmuş Hişam ibn Əbdülməlik İmam Baqir əleyhissəlamın camaat arasındakı məhəbbət və nüfuzundan daima qorxmuş, o Həzrətin ardıcıllarının (şiələrinin) onu “İmam” kimi tanımasını bildiyi üçün həmişə onun mə’nəvi nüfuzunun və eləcə də, şiələrinin artmasının qarşısını almağa çalışmışdır. İmam Baqir (əleyhissəlam) bir dəfə öz əziz oğlu Cə’fər ibn Məhəmməd (əleyhissəlam) (İmam Sadiq (əleyhissəlam)) ilə həcc ziyarətinə getdiyi il Hişam da həcc ziyarətinə gəlmişdi. Həcc mövsümü zamanı İmam Sadiq (əleyhissəlam) bir dəstə müsəlman arasında Əhli-beytin (əleyhimussəlam) fəzilət və İmaməti barədə söhbət etmiş, bu söhbət dövlət mə’murları tərəfindən dərhal Hişama çatdırılmışdı. İmam Baqir əleyhissəlamı öz hökuməti üçün daima təhlükəli hesab edən Hişam bu söhbətdən bərk qəzəbləndi, ancaq (bəlkə də, məsləhət belə olmuşdur) həcc mövsümü zamanı ona və həmçinin, oğlu İmam Sadiq əleyhissəlama heç bir zərər yetirmədi. Lakin paytaxta (Dəməşqə) qayıtdıqdan dərhal sonra Mədinənin valisinə əmr etdi ki, İmam Baqir (əleyhissəlam) və oğlu İmam Sadiq əleyhissəlamı Şama (Dəməşqə) göndərsin. İmam Baqir (əleyhissəlam) məcbur olub əziz oğlu İmam Sadiq əleyhissəlamla birgə Şama getdi. Hişam öz əzəmətini göstərmək və eləcə də, öz xəyalına əsasən, İmam Baqir əleyhissəlamın məqamını azaltmaq üçün üç gün o Həzrətə görüş icazəsi vermədi. Bəlkə də, bu üç gün ərzində o, İmam əleyhissəlamla necə üz-üzə gəlmək və o Həzrətin məqamını camaat arasında necə gözdən salmaq haqda tədbir tökürdü.

 

 

 

 

 

Şəhadəti

 

Nəhayət, İmam Muhəmməd Baqir (Ə) İllərlə Zəhmət Və İslam Maarif Və Mədəniyyətinə Xidmət Etdikdən Sonra Hicri 114-Cü İlin Zilhəccə Ayinin 4-Də 59 Yaşinda İkən, Hişamin Əmri İlə Zəhərlənib Şəhid Oldu. O Həzrətin Pak Bədənini Bəqi Qəbristanliğinda, Başqa İmamlarin Yaninda Torpağa Tapşirdilar

 
  Bu gün 33 ziyaretçi (58 klik) burda idi!  
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=